शरीरसंबंधा पलीकडील प्रेमळ जीवन !

शरीरसंबंधा पलीकडील प्रेमळ जीवन, लेखक : सुनिल पुणेTM, 93598 50065, दि.30 मे 2026.

प्रेम म्हटलं की अनेकांच्या डोळ्यांसमोर प्रथम येते ती आकर्षणाची भावना. दोन व्यक्तींमधील जवळीक, स्पर्श, भेटीगाठी आणि शरीरसंबंध. पण प्रेमाचा खरा अर्थ इतकाच मर्यादित असतो का? खरं तर प्रेमाचा महासागर शरीराच्या किनाऱ्यापाशी थांबत नाही; तो मन, भावना, विश्वास, समर्पण आणि आत्मीयतेच्या अथांग गाभाऱ्यापर्यंत पोहोचलेला असतो.

जगात अनेक नाती अशी असतात जी शरीराने दूर असली तरी मनाने अतूट जोडलेली असतात. एखाद्या व्यक्तीचा फक्त आवाज ऐकून दिवस उजळून निघतो, तिच्या एका संदेशाने चेहऱ्यावर हसू फुलते, तिच्या दुःखाने आपले डोळे ओलावतात आणि तिच्या आनंदाने मन भरून येते. ही जी भावना असते, ती केवळ शरीरसंबंधांवर आधारलेली नसते. ती असते आत्म्याला स्पर्श करणाऱ्या प्रेमाची.

खरे प्रेम म्हणजे समोरच्या व्यक्तीचा अधिकार गाजवणे नव्हे, तर तिच्या अस्तित्वाचा सन्मान करणे. तिच्या स्वप्नांना पंख देणे, तिच्या अपयशात तिच्या पाठीशी उभे राहणे आणि यशात तिच्यासाठी टाळ्या वाजवणे. प्रेम म्हणजे फक्त हातात हात घेऊन चालणे नाही, तर अंधारात तिच्यासाठी दीपस्तंभ होणे आहे.

आजच्या डिजिटल युगात प्रेमाची व्याख्या अनेकदा शरीरसुखाभोवती फिरताना दिसते. सोशल मीडियावरील चमकदार चित्रे, क्षणिक आकर्षणे आणि बाह्य सौंदर्य यांमुळे प्रेमाची खोली अनेकदा हरवते. पण आयुष्याच्या उतारवयात जेव्हा सौंदर्याचा बहर ओसरतो, तेव्हा टिकून राहते ती मनाची नाळ. सुरकुतलेल्या हातांमध्येही जी ऊब असते, ती तरुणपणातील आकर्षणापेक्षा कितीतरी मोठी असते.

शरीरसंबंध हे प्रेमाचा एक भाग असू शकतात, पण ते प्रेमाचे अंतिम स्वरूप नाही. कारण शरीराचे वय वाढते, रूप बदलते, शक्ती कमी होते; परंतु मनातील जिव्हाळा, स्नेह, आदर आणि काळजी यांना वय नसते. म्हणूनच अनेक वृद्ध दांपत्ये हातात हात घेऊन बसलेली दिसतात. त्यांच्या नात्याचा पाया शरीरावर नसतो, तर दशकानुदशके जोपासलेल्या विश्वासावर असतो.

कधी कधी एखादी व्यक्ती आपल्या आयुष्यात येते आणि आपल्याला स्वतःची नव्याने ओळख करून देते. ती आपल्याला समजून घेते, न बोलताही आपल्या भावना वाचते. तिच्यासमोर आपण मुखवटे घालत नाही. अशा नात्यांमध्ये स्पर्शापेक्षा समजूतदारपणा महत्त्वाचा असतो. जवळिकीपेक्षा विश्वास मोठा असतो आणि इच्छेपेक्षा आदर अधिक मौल्यवान असतो.

खरे प्रेम म्हणजे समोरच्या व्यक्तीला बदलण्याचा प्रयत्न नव्हे; तर ती जशी आहे तशी स्वीकारण्याची तयारी. तिच्या कमतरतांसह तिला मनापासून आपलेसे करणे. प्रेम म्हणजे स्वार्थासाठी धरून ठेवणे नाही, तर गरज पडल्यास तिच्या आनंदासाठी स्वतःच्या इच्छा बाजूला ठेवणे.

जगातील सर्वात सुंदर प्रेमकथा त्या नसतात जिथे दोन शरीरं एकत्र आली; तर त्या असतात जिथे दोन मनं एकमेकांसाठी आयुष्यभर धडधडत राहिली. प्रेमाची खरी उंची तेव्हा दिसते जेव्हा नातं अपेक्षांवर नव्हे तर जिव्हाळ्यावर टिकलेले असते.

म्हणूनच प्रेमाचा शोध घेताना केवळ आकर्षणाच्या आरशात स्वतःला पाहू नका. मनाला समजून घेणारी, दुःखात हात धरून उभी राहणारी, तुमच्या शांततेतील शब्द ऐकणारी व्यक्ती शोधा. कारण शरीरसंबंध क्षणिक समाधान देऊ शकतात; पण मनाशी जुळलेले प्रेम संपूर्ण आयुष्याला अर्थ देऊन जाते.

"प्रेमाची खरी परीक्षा शरीराच्या जवळकीत नसते; ती मनांच्या नात्यात असते. कारण शरीराला स्पर्श करणारे अनेक भेटतात, पण आत्म्याला स्पर्श करणारे फार थोडे असतात........!

लेखक: सुनिल पुणेTM 93598 50065, topsunil@gmail.com 

दि.30 मे 2026