शब्दांनी उधळलेलं प्रेम : एक अधुरी प्रेमकहाणी

*खरी लव मिस्ड स्टोरी वाचा व आनंद घ्या*

*शब्दांनी उधळलेलं प्रेम : एक अधुरी प्रेमकहाणी लेखक सुनील पुणे TM 8007939422*

प्रेमाला वयाचं बंधन नसतं… आणि ओळखीचंही. कधी कधी अगदी अनोळखी नाव, एखादा लेख, एखादा ग्रुप,  यांच्यामुळे सुरु झालेला संवाद नकळत हृदयाला भिडतो. माझ्या आयुष्यातही असंच काहीसं घडलं… आणि त्याच नाव होतं  "निशा"

एका व्हॉट्सअ‍ॅप ग्रुपवर माझ्या लेखामुळे तिचं लक्ष वेधलं गेलं. तिने मला तिच्या खास ग्रुपमध्ये सामील केलं. मी तिथे माझ्या विचारांनी लोकांपर्यंत पोहोचू लागलो. स्त्री-पुरुष दोघांकडून भरभरून अभिप्राय येऊ लागले. त्या सगळ्यांच्या शब्दांमध्ये एक गोड संवाद फुलू लागला… निशाशी.

फक्त दोनच दिवस… पण मनात एक नातं जुळलं. सहज संवादाच्या ओघात मी काही बोललो, आणि तिने एकदम थेट "Shut up!" असं इंग्लिश वाक्य फेकून दिलं. क्षणात मी सावरलो आणि उत्तर दिलं  "Mind your language."
त्यानंतर मी शांतपणे संवाद थांबवला. तिला फोनही बंद केला.

पण काही गोष्टींची उत्तरं मौनात मिळतात. निशाने खूप वेळा क्षमा मागितली, भावनिक शब्दात मोठाले लेख लिहून पोस्ट केले  माझं नाव न घेता. ती झोपली नाही, तणावात राहिली… आणि मग एक दिवस, एका साध्या पण हृदयस्पर्शी लाईव्ह मेसेजने तिने मन मोकळं केलं.

मी ते पाहिलं… आणि नकळत तिच्या त्या भावनेला लाईव्ह लाईक केलं. मन पुन्हा हललं… आणि पुन्हा मी तिला फोन केला.

एका अनोळखी मैत्रिणीशी  पहिल्यांदाच  ३६ मिनिटांचा मोबाईल संवाद झाला. खूप काही बोललो. हसणं, आठवणी, काही थोडंसं स्पर्शून गेलेलं… आणि त्या क्षणी, हृदयातून शब्द निसटला  "I love you."

माझ्या या तीन साध्या इंग्लिश शब्दांनी सगळं चित्रच पालटलं. ती म्हणाली 
"तुला मी आवडते, एवढं ठीक आहे… पण ‘I love you’ नको बोलूस!"

इथेच खऱ्या अर्थाने माझा हिरमोड झाला. तीचं खरं वय समजलं  75 वर्षांहून अधिक… आणि क्षणात त्या तिन्ही शब्दांचं ओझं जाणवलं.
मराठीतून संवाद चालू असताना एखादं इंग्लिश वाक्य  जसं "Shut up" किंवा "I love you" , सगळं बिघडवून जातं. भावना व्यक्त करण्यासाठी निवडलेले शब्द कधी कधी नात्यांची दिशा बदलून टाकतात.

आजही आठवतं… त्या संवादाचा प्रत्येक क्षण. नातं जुळण्याच्या उंबरठ्यावर उभं होतं, आणि तिथेच… त्या इंग्रजी वाक्याने एक "Love Story,  Declined."

शब्दांची निवड, भाषा आणि भावना… यांचा योग्य ताळमेळ नसेल तर प्रेमाच्या कथेचा शेवट अधुरा राहतो.
कधी कधी "मी तुझ्यावर प्रेम करतो" म्हटल्यास भावनांचं मोल समजतं, पण "I love you" म्हणल्यावर गोंधळ होतो  विशेषतः वय, पार्श्वभूमी आणि अपेक्षा वेगळ्या असतील, तर.

ही कहाणी संपूर्ण होऊ शकली नाही… पण तिच्या आठवणी, तिचा संयम, तिचं क्षमायाचना करणं आणि तिचं ते एक साधं वाक्य 
"मी आवडते तुला, इतकं पुरे आहे..."

हेच माझ्या मनात कायमचं कोरलं गेलं.

एक अधुरी पण गोड आठवणींनी भरलेली प्रेमकहाणी…
शब्दांमुळे फुललेली… आणि शब्दांमुळेच हरवलेली.

सुनील पुणे TM 9359850065, sunilpunetm.blogspot.com 
(ही एक खरी भावना आहे, शब्दात गुंफलेली, अनुभवांवर आधारलेली…)

Comments

Post a Comment

Popular posts from this blog

"जीव लावायचं, पण लिमिटमध्ये"

*"जीव लावायचं, पण लिमिटमध्ये"* लेखक: सुनिल पुणे TM 8007939422 माणूस जन्मतःच भावनांनी भरलेला असतो. प्रेम, आपुलकी, माया, आणि जवळीक हे त्याच्या स्वभावाचे अविभाज्य घटक असतात. आपण कोणालातरी जीव लावतो, आपलं म्हणतो, त्याच्यासाठी काहीही करायला तयार होतो. पण अनेकदा याच ‘जीव लावण्याच्या’ भावना आपल्यालाच त्रासदायक ठरतात, जेव्हा समोरचा त्या भावनांची कदर करत नाही. कुठल्याही नात्यांमध्ये समतोल हवा. आपण जर अती जीव लावायला लागलो, तर अनेकदा समोरच्याच्या मनात आपल्याविषयीचा आदर कमी होतो. जेव्हा आपण त्यांच्यासाठी सर्व काही करत राहतो, स्वतःच्या गरजा विसरतो, त्यांच्या प्रत्येक हाकेला धावून जातो – तेव्हा हळूहळू आपल्याला ‘समजून घेणं’ थांबतं आणि 'गृहित धरलं जातं’. अति जीव लावल्यावर जेव्हा समोरचा माणूस आपल्याला पायपुसणं समजतो, तेव्हा दुःख होतं. कारण आपण मनापासून दिलं असतं – वेळ, भावना, आधार – आणि त्या बदल्यात मिळतो उपेक्षेचा शेला. म्हणूनच, नाती असोत की मैत्री – प्रत्येक गोष्टीला एक मर्यादा हवीच. जीव लावा, प्रेम करा, साथ द्या – पण स्वतःला हरवून नाही. स्वतःचा स्वाभिमान, आपली किंमत ही जपली गेली पाहिज...
Read more

संवाद हरवले, संवेदना संपल्या – वाद आणि वेदनांचे राज्य!

संवाद हरवले, संवेदना संपल्या – वाद आणि वेदनांचे राज्य! ( लेखक: सुनिल जाधव, पुणे TM 8007939422 ) भारताला स्वातंत्र्य मिळून ७५ वर्षे झाली, पण आजही लोकशाहीचा खरी अर्थ समाजाने समजून घेतलेला नाही. लोकशाही म्हणजे लोकांसाठी, लोकांद्वारे, लोकांची सत्ता असे शाळेत शिकवले जाते, पण प्रत्यक्षात काय घडते? सत्ता काही विशिष्ट लोकांच्या हातात केंद्रित झाली आहे, आणि ते सत्ता टिकवण्यासाठी संवाद बंद करून केवळ वाद निर्माण करत आहेत. एखाद्या आरशावर जसा धूळ साचला की त्यात आपला चेहरा नीट दिसत नाही, तसंच आपल्या समाजाच्या आरशावर जातीयवाद, भ्रष्टाचार, असहिष्णुता आणि असंवेदनशीलता यांची धूळ साचत गेली आहे. परिणामी, संवाद हरवत चालला आहे आणि संवेदना संपत चालल्या आहेत. राजकीय मत्सर आणि सामाजिक दंगली यांमुळे सामान्य माणूस केवळ वेदनांचा अनुभव घेत आहे. स्वातंत्र्य मिळालं, पण माणुसकी हरवली भारताला स्वातंत्र्य मिळाल्यानंतर अनेक गोष्टी बदलल्या. नवीन तंत्रज्ञान, प्रगती, मोठे प्रकल्प, जागतिक दर्जाचे शिक्षण, यामुळे देशाने आर्थिक आणि औद्योगिक प्रगती केली. पण दुसरीकडे सामाजिक आणि नैतिक मूल्यांची मोठी घसरण झाली. शिक्षण वाढ...
Read more

पहिलं प्रेम चुकीच्या व्यक्तीशी तर दुसरं प्रेम चुकीच्या वेळेला होते...

*पहिलं प्रेम चुकीच्या व्यक्तीशी तर दुसरं प्रेम चुकीच्या वेळेला होते...* ✍🏻 सुनिल पुणे™ 8007939422 प्रेम... हा एक अनुभव आहे जो प्रत्येकाच्या आयुष्यात कधी ना कधी येतोच. पण गंमत अशी की, पहिलं प्रेम नेहमीच त्या व्यक्तीवर होतं जो आपल्यासाठी योग्य नसतो. ती भावना एवढी उत्कट असते की आपण समजून न घेता फक्त मनाच्या ओढीने त्याच्या मागे जातो. त्यावेळी वय तरुण असतं, अपेक्षा मोठ्या असतात आणि अनुभव शून्य. त्यामुळे पहिल्या प्रेमात आपण स्वतःला हरवून टाकतो... आणि शेवटी जेव्हा वास्तव समोर येतं, तेव्हा दुःख, वेदना, आणि आतून तुटल्याचा अनुभव येतो. मग आपण स्वतःला सावरतो... वेळ निघून गेलेली असते. आणि अचानक आयुष्यात एक व्यक्ती येते... जी खरंच आपल्यासाठी योग्य असते. तिच्या प्रत्येक बोलण्यात आपलेच प्रतिबिंब दिसते, तिच्या प्रत्येक स्पर्शात आपलेच मोल जाणवते. पण दुर्दैव असं की हे प्रेम योग्य व्यक्तीशी होतं, पण चुकीच्या वेळेला. कधी ती व्यक्ती आधीच कोणाच्या तरी जोडीदार असते, कधी समाज, परिस्थिती, जबाबदाऱ्या यामधून ते प्रेम व्यक्त करता येत नाही. आणि मग मनात एक शांत खंत राहते, "जर तीच व्यक्ती आधी भेटली असती तर......
Read more