"स्त्रीचा हरवलेला 'मी' , जो तिने कधी शोधलाच नाही!"

"स्त्रीचा हरवलेला 'मी' , जो तिने कधी शोधलाच नाही!"
(लेखक: सुनिल पुणे TM 8007939422)

तिचं नाव, तिचं रूप, तिचं घर, तिची जबाबदारी, तिचं कुटुंब, तिचा व्यवसाय, तिचं शिक्षण,  सगळं काही "तिचं" असतं, पण तिला स्वतःचं 'मी' कधीच सापडलेलं नसतं. आणि गंमत म्हणजे, तिने तो शोधण्याचा प्रयत्नसुद्धा कधी केला नाही... कारण समाजाने तिला कधी ही परवानगीच दिली नाही, आणि तिने ती परवानगी मागितलीसुद्धा नाही.

स्त्रीचा स्वतःच्या 'मी' कडे प्रवास
ती शाळेत असते तेव्हा "चांगली मुलगी" व्हायचं दडपण असतं. कॉलेजमध्ये गेल्यावर "सावध रहा" चा सल्ला. लग्न झाल्यावर "संस्कारांची जाण असलेली सून" बनायचं बंधन. ऑफिसमध्ये "संवेदनशील सहकारी", आणि घरी "कर्तव्यदक्ष आई किंवा पत्नी".
या साऱ्या जबाबदाऱ्या पेलताना ती एक गोष्ट कायम विसरते, स्वतःचा आत्मा, स्वतःची ओळख, तिचा 'मी'!

आजही ती स्वतःच्या मनात विचार करत नाही...
तुम्ही काहीही म्हणा, स्त्रीने स्वतःलाच कधी विचारले आहे का ?
“मला खरंच काय आवडतं ?”
“माझं एक स्वतंत्र मत आहे का ?”
“मी जे करते, ते केवळ इतरांसाठीच का ?”
“माझी इच्छाशक्ती, माझे स्वप्नं, माझ्या गरजा कुठे आहेत ?”
तिचा दिवस इतरांच्या गरजा पूर्ण करण्यात जातो. आणि रात्री तिचं मन इतकं थकलेलं असतं, की स्वतःच्या विचारांनाही थांबायला परवानगी मिळत नाही.

बोटात सोन्याची अंगठी असते... पण विचार गुलामीचे असतात!
आज ती स्मार्टफोन वापरते, ATM चालवते, Instagram reels बनवते, ऑफिसमध्ये टीम लीड करते. पण अजूनही...निर्णय घेताना "आई-बाबा, नवरा, सासू काय म्हणतील?" असा विचार करते. साडी कशी नेसायची, लिपस्टिक लावायची की नाही, हे ठरवताना समाजाच्या नजरेचा विचार करते. स्वतःच्या आरोग्यापेक्षा, नवऱ्याच्या जेवणाला, मुलाच्या टिफिनला महत्त्व देते. आणि स्वतःच्या मनाच्या जखमा लपवते, "माझं काय, मी ठीक आहे" म्हणत.

या लेखातली खरी स्फोटक गोष्ट, स्त्रीने कधी विचारच केला नाही!
हो, हा लेख म्हणून खास आहे कारण यातून स्त्रीला एक 'नवीन' विचार देतोय, जो कधी कुणीच दिला नाही.
“तू स्वतःला एकदा तरी संपूर्ण दिवसासाठी संधी दे. कुणासाठी नाही, कुणाला सांगायचं नाही, फक्त स्वतःसाठी.”
कोणत्याही नात्याच्या चौकटीशिवाय, अपेक्षांशिवाय, सोशल मिडिया पोस्ट शिवाय, 
एक दिवस स्वतःसाठी जगून बघ , मग कळेल, की तू किती हरवली होतीस... स्वतःच्या जगण्यातच .

प्रत्येक स्त्रीच्या मनात हे शब्द खोलवर जाऊन भिडतील. आणि कदाचित पहिल्यांदाच ती स्वतःकडे वळून बघेल.
कदाचित पहिल्यांदाच तिला जाणवेल, की ती फक्त आई, बायको, मुलगी, बहिण नाही…
तर ती स्वतःची स्वतंत्र व्यक्ति आहे, एक संपूर्ण 'मी'!तू स्वतःला शोध…कारण सगळे तुला शोधत आहेत, पण तू स्वतःच हरवलेली आहेस…

सुनिल पुणे TM 9359850065, sunilpunetm.blogspot.com 
(स्त्रीच्या अंतर्मनाला भिडणारा, विचार द्यायला लावणारा एक वेगळा आवाज…)

हा लेख तुम्हाला आवडला असल्यास, नक्की शेअर करा, कारण कदाचित हा लेख कुणाच्या हरवलेल्या ‘मी’ ला शोधायला मदत करेल.

Comments

Post a Comment

Popular posts from this blog

संवाद हरवले, संवेदना संपल्या – वाद आणि वेदनांचे राज्य!

संवाद हरवले, संवेदना संपल्या – वाद आणि वेदनांचे राज्य! ( लेखक: सुनिल जाधव, पुणे TM 8007939422 ) भारताला स्वातंत्र्य मिळून ७५ वर्षे झाली, पण आजही लोकशाहीचा खरी अर्थ समाजाने समजून घेतलेला नाही. लोकशाही म्हणजे लोकांसाठी, लोकांद्वारे, लोकांची सत्ता असे शाळेत शिकवले जाते, पण प्रत्यक्षात काय घडते? सत्ता काही विशिष्ट लोकांच्या हातात केंद्रित झाली आहे, आणि ते सत्ता टिकवण्यासाठी संवाद बंद करून केवळ वाद निर्माण करत आहेत. एखाद्या आरशावर जसा धूळ साचला की त्यात आपला चेहरा नीट दिसत नाही, तसंच आपल्या समाजाच्या आरशावर जातीयवाद, भ्रष्टाचार, असहिष्णुता आणि असंवेदनशीलता यांची धूळ साचत गेली आहे. परिणामी, संवाद हरवत चालला आहे आणि संवेदना संपत चालल्या आहेत. राजकीय मत्सर आणि सामाजिक दंगली यांमुळे सामान्य माणूस केवळ वेदनांचा अनुभव घेत आहे. स्वातंत्र्य मिळालं, पण माणुसकी हरवली भारताला स्वातंत्र्य मिळाल्यानंतर अनेक गोष्टी बदलल्या. नवीन तंत्रज्ञान, प्रगती, मोठे प्रकल्प, जागतिक दर्जाचे शिक्षण, यामुळे देशाने आर्थिक आणि औद्योगिक प्रगती केली. पण दुसरीकडे सामाजिक आणि नैतिक मूल्यांची मोठी घसरण झाली. शिक्षण वाढ...
Read more

वेडिंग फोटोग्राफी: व्यवसाय की केवळ भावनिक आवड?

(प्रोफेशनल फोटोग्राफी म्हणजे काय आणि ती कशी करावी? नवोदित फोटोग्राफर्ससाठी एक महत्त्वाचा सल्ला!) आजकाल वेडिंग फोटोग्राफी हे केवळ एक छंद राहिले नसून एक मोठे प्रोफेशनल इंडस्ट्री बनले आहे. मात्र, नवोदित फोटोग्राफर्स आणि व्हिडिओग्राफर्स भावनेच्या भरात कमी दरात काम स्वीकारतात आणि स्वतःच्या मेहनतीचा कमी मोबदला घेतात. यामुळे संपूर्ण फोटोग्राफी इंडस्ट्रीला नुकसान होत आहे. म्हणूनच, तुम्हीही फोटोग्राफी क्षेत्रात करिअर करू इच्छित असाल, तर या काही गोष्टी नक्की लक्षात ठेवा. 1. प्रोफेशनल फोटोग्राफी म्हणजे नेमकं काय? प्रोफेशनल फोटोग्राफी म्हणजे केवळ कॅमेरा उचलून फोटो काढणे नाही, तर कला, तंत्रज्ञान आणि व्यवसायाचे परिपूर्ण मिश्रण आहे. चांगला कॅमेरा असणे महत्वाचे असतेच, पण त्यासोबतच योग्य प्रकाशयोजना, ऍंगल्स, पोस्ट-प्रोसेसिंग आणि ग्राहक व्यवस्थापन ही तितकीच महत्त्वाची कौशल्ये आहेत. आज न्युड, फॅशन, ग्लॅमर, न्यू-बॉर्न बेबी, मॅटर्निटी, प्री-वेडिंग आणि वेडिंग अशा विविध शैलींमध्ये फोटोग्राफीची मागणी आहे. परंतु, या प्रत्येक क्षेत्रात उतरण्यासाठी योग्य प्रशिक्षण आणि अनुभव मिळवणं अत्यावश्यक आहे. 2. दर पाडून व्य...
Read more

"जीव लावायचं, पण लिमिटमध्ये"

*"जीव लावायचं, पण लिमिटमध्ये"* लेखक: सुनिल पुणे TM 8007939422 माणूस जन्मतःच भावनांनी भरलेला असतो. प्रेम, आपुलकी, माया, आणि जवळीक हे त्याच्या स्वभावाचे अविभाज्य घटक असतात. आपण कोणालातरी जीव लावतो, आपलं म्हणतो, त्याच्यासाठी काहीही करायला तयार होतो. पण अनेकदा याच ‘जीव लावण्याच्या’ भावना आपल्यालाच त्रासदायक ठरतात, जेव्हा समोरचा त्या भावनांची कदर करत नाही. कुठल्याही नात्यांमध्ये समतोल हवा. आपण जर अती जीव लावायला लागलो, तर अनेकदा समोरच्याच्या मनात आपल्याविषयीचा आदर कमी होतो. जेव्हा आपण त्यांच्यासाठी सर्व काही करत राहतो, स्वतःच्या गरजा विसरतो, त्यांच्या प्रत्येक हाकेला धावून जातो – तेव्हा हळूहळू आपल्याला ‘समजून घेणं’ थांबतं आणि 'गृहित धरलं जातं’. अति जीव लावल्यावर जेव्हा समोरचा माणूस आपल्याला पायपुसणं समजतो, तेव्हा दुःख होतं. कारण आपण मनापासून दिलं असतं – वेळ, भावना, आधार – आणि त्या बदल्यात मिळतो उपेक्षेचा शेला. म्हणूनच, नाती असोत की मैत्री – प्रत्येक गोष्टीला एक मर्यादा हवीच. जीव लावा, प्रेम करा, साथ द्या – पण स्वतःला हरवून नाही. स्वतःचा स्वाभिमान, आपली किंमत ही जपली गेली पाहिज...
Read more