“जन्माला आलात तर असे जगत रहा की मृत्यूनंतरही जगत राहिले पाहिजे”
“जन्माला आलात तर असे जगत रहा की मृत्यूनंतरही जगत राहिले पाहिजे”
लेखन : Sunil Pune TM 8007939422
माणूस जन्माला येतो, आयुष्य मिळतं… पण या आयुष्याला अर्थ आपल्यालाच द्यावा लागतो. जन्म हा नशिबाचा असतो, पण आपण कसे जगतो, काय करून जातो हे पूर्णपणे आपल्या हातात असतं. काही लोक जगतात आणि निघून जातात… पण काही लोक असे असतात की ते जगून गेल्यावरही जिवंत राहतात, त्यांच्या कामात, त्यांच्या स्वभावात, त्यांच्या माणुसकीत, आणि लोकांच्या आशीर्वादांत.
खरं तर अमरत्व हे शरीराने मिळत नाही,
ते मिळतं आपल्या कृतींनी.
आपण आयुष्यात काय कमावतो? पैसा, वस्तू, पद, नाव? हे सगळं कालांतराने मागे राहतं. पण आपण दिलेली मदत, केलेली माणुसकी, दिलेली प्रेरणा, दाखवलेला चांगुलपणा… हे कधीच मरत नाही. कोणाचं अश्रू पुसणं, कोणाला दोन शब्दांनी धीर देणं, कुणाच्या सोबत एक प्रामाणिक पाऊल टाकणं हे एवढंच पुरेसं असतं “मृत्यूनंतरही जिवंत” राहण्यास.
जीवनाचा खरा अर्थ म्हणजे
एखाद्याच्या मनात आपली प्रेमाची, चांगुलपणाची छाप सोडणे...तेच अमरत्व…
तेच खरे जीवन…
किती लोक आपल्या आठवणीने हसतात?
किती लोक आपल्यामुळे थोडं तरी बरे जगतात?
किती लोक म्हणतात, “अरे तो माणूस चांगला होता!”
याच गोष्टी आपल्याला मृत्यूनंतरही जिवंत ठेवतात.
आयुष्य फार मोठं असण्याची गरज नाही,
फक्त त्यातली माणुसकी मोठी असली पाहिजे.
जगताना आपण काय घेतो यापेक्षा,
आपण काय देतो हे जास्त महत्त्वाचं असतं.
आणि जो देणं जाणतो, तो आयुष्याच्या पलीकडेही जगतो…
मनांत, आठवणीत, आदरात आणि प्रेरणेत.
म्हणूनच
जन्माला आलात तर असे जगा की
तुमच्या जाण्यानंतरही तुमची उपस्थिती जाणवली पाहिजे…
तुमचं नाव घेताना लोकांच्या चेहऱ्यावर एक शांत हसू आलं पाहिजे…
आणि तुमचा प्रवास “जीवन” म्हणून नव्हे तर “वारसा” म्हणून ओळखला गेला पाहिजे.
याचंच नाव आहे..
सार्थ जीवन. अमर जीवन.
सुनिल पुणेTM 9359850065, sunilpunetm.blogspot.com
Comments
Post a Comment