"ऐकणं हीच खरी माणुसकी" ....सुनिल पुणेTM.

"ऐकणं हीच खरी माणुसकी"
 ....सुनिल पुणेTM.

प्रत्येक माणसाच्या आयुष्यात काही क्षण असे येतात की, हृदयातले दुःख शब्दांत मांडण्याची ओढ निर्माण होते. मनाच्या गाभाऱ्यात साचलेला वेदनेचा भार हलका करण्यासाठी एखाद्या विश्वासू कानाची, संवेदनशील हृदयाची गरज असते. पण दुर्दैव असं की, जगात बोलणारे खूप आहेत, मात्र खऱ्या अर्थाने ऐकणारे फार थोडे आहेत.

जेव्हा कोणी आपली व्यथा सांगण्याचा प्रयत्न करतो, तेव्हा तो स्वतःच्या मनातल्या जखमा उघडतो. प्रत्येक शब्दासोबत त्याच्या डोळ्यांत अश्रू दाटलेले असतात, प्रत्येक वाक्याच्या मागे असंख्य न सांगितलेल्या कहाण्या दडलेल्या असतात. त्या क्षणी त्याला सल्ला नको असतो, उपाय नको असतो… त्याला फक्त आपण शांतपणे ऐकावं एवढीच अपेक्षा असते.

आपण ऐकतो तेव्हा तो माणूस थोडा हलका होतो. त्याच्या मनावरचा ताण, त्याची आतली कोंडी थोडीशी सुटते. आपण काही बोललो नाही तरी आपल्या शांत डोळ्यांतून दिसणारी करुणा त्याला नवा दिलासा देते. म्हणूनच, ऐकण्याची ही कृती लहान वाटली तरी ती खरंतर मोठं औषध असते.

जर आपण थट्टा केली, दुर्लक्ष केलं किंवा टोमणे मारले, तर त्याच्या वेदना अजून खोलवर जातात. पण जर आपण संयमाने, सौजन्याने, करुणेने ऐकलं तर आपण नकळत त्याच्या दुःखाच्या अंधारात एक दिवा लावतो.

म्हणूनच जीवनात आपणही असा एक ऐकणारा कान होऊया. कोणीही मन मोकळं करण्यासाठी आपल्या जवळ आलं, तर त्याला शब्दांनी नाही पण शांतपणे दिलेल्या आधाराने साथ देऊया. कदाचित आपली ही छोटीशी कृती त्याच्या आयुष्यातली सर्वात मोठी ताकद ठरू शकेल.

सुनिल पुणेTM 9359850065, sunilpunetm.blogspot.com

Comments

Popular posts from this blog

संवाद हरवले, संवेदना संपल्या – वाद आणि वेदनांचे राज्य!

वेडिंग फोटोग्राफी: व्यवसाय की केवळ भावनिक आवड?

"जीव लावायचं, पण लिमिटमध्ये"