आठवणी, नाती आणि मनाच्या गाठी

*आठवणी, नाती आणि मनाच्या गाठी*
लेखक सुनिल पुणे TM 8007939422

काही आठवणी या काळाच्या ओघात विसरता येत नाहीत. त्या क्षणांशिवाय जगणं अपूर्ण वाटतं. मनाच्या खोल कप्यात त्या आठवणी लपून बसलेल्या असतात, क्षणोक्षणी त्या डोकावतात. कधी एखाद्या गाण्यातून, कधी एखाद्या वासातून, तर कधी अचानक आलेल्या एखाद्या चेहर्‍यातून त्या पुन्हा जाग्या होतात.

काही नाती अशी असतात की ती तोडण्याचा प्रयत्नही व्यर्थ ठरतो. जरी नात्यांमध्ये अंतर आले, संवाद थांबले, तरी त्या गाठी मनाशी घट्ट बांधलेल्या असतात. माणसं दूर जातात, पण त्या नात्यांचा स्पर्श मनाला नेहमी लागलेला असतो.

चेहरे बदलतात, पण खरी ओळख बदलत नाही. व्यक्तीमत्वाची गोडी, त्यांचं वागणं, बोलणं  हे सगळं हृदयात कोरलेलं असतं. नवीन भेटी, नवीन नाती येतात, पण काही जुन्या ओळखी मनात कायम घर करून राहतात.

वाटाही अनेकदा बदलतात. जीवनाची दिशा वेगळी होते, माणसं वेगवेगळ्या मार्गाने निघून जातात. पण ज्या वाटांवरून एकत्र चाललो, त्यांची ओढ कधी संपत नाही. त्या वाटा जणू मनाच्या नकाशावर कायम राहतात.

आणि हो, पाऊल अडखळतंही... जीवनात संकटं येतात, थांबावं असं वाटतं. पण मनाचं बळ असं काही असतं की ते चालणं थांबू देत नाही. आशेची एक छोटीशी ज्योतही उभं राहायला पुरेशी ठरते.

माणूस, नाती, आठवणी  यांचं हे नातं मनाच्या पलीकडचं आहे. आणि म्हणूनच  काही आठवणी विसरता येत नाहीत, काही नाती तोडता येत नाहीत...

सुनिल पुणे TM 9359850065.
sunilpunetm.blogspot.com 
(महामित्र महाराष्ट्र राज्य, फोटोग्राफीक ज्युरी, फिल्म इंडस्ट्रीज, शिक्षक, पत्रकार, आणि मनस्वी लेखक)

Comments

Popular posts from this blog

"जीव लावायचं, पण लिमिटमध्ये"

संवाद हरवले, संवेदना संपल्या – वाद आणि वेदनांचे राज्य!

वेडिंग फोटोग्राफी: व्यवसाय की केवळ भावनिक आवड?